سلام،

شايد شنيده باشيد که فيلم سينمايی دلشدگان اثر شادروان علی حاتمی به مناسبت هزاره باربد تهيه شد و به همين سبب از خسرو آواز ايران دعوت به عمل آمد تا بر روی موسيقی اين فيلم آواز بخواند. از مجموعه اشعاری که برای اين اجرا انتخاب شد، عمدتا اشعار شادروان فريدون مشيری بود که اساسا برای همين فيلم سروده شده بودند و از جمله تصنيف اصلی آن که ظاهرا با دستکاری مرحوم حاتمی دچار تغييراتی شد و همين تغييرات اندک که علی القاعده با شعرگويی مرحوم حاتمی همراه شده بود به مذاق شاعر، خوش نيامده بود و مايه تکدر خاطر و قهر ايشان از سازنده و خواننده!

به هر حال اين شعر مخلوط در گوشه عراق- دستگاه ماهور به زيبايی هرچه تمامتر توسط جناب شجريان اجرا و در صدر و نهايت فيلم دلشدگان عرضه شد. و سالیانی بعد در آلبوم دلشدگان به بازار آمد. صد حيف که امکان دسترسی به اصل سروده مرحوم مشيری ميسر نگشت.

ما دلشدگان، خسرو شيرين پناهيم

ما کشته آن مه‌رخ خورشيد کلاهيم

ما از دو جهان، غير تو ای عشق نخواهيم

صد شور نهان با ما،

تاب و تب جان با ما،

در اين سر بی سامان،

غمهای جهان با ما

با ساز و نی،

با جام می،

با ياد وی،

شوری دگر اندازيم در ميکده جان

جمع مستان غزل‌خوانيم،

همه مستان سراندازيم،

سراندازيم، سرافرازيم

جز اين هنر ندانيم،

که هرچه می‌توانيم،

غم از دلها براندازيم