سلام،

جناب آقای شجريان در آلبوم معمای هستی تصنيفی را اجرا کرده است که از ساخته‌های علی اکبر خان شيداست و در دستگاه شور اجرا شده است.

اين تصنيف که پرند شوشتری نام دارد تلفيقی است از يک دوبيتی بابا طاهر که ابتدا اجرا می‌شود و سپس سروده کوتاه مرحوم شيدا در پی آن اجرا می‌شود. اين اثر را تقديم می‌کنم:

دو زلفونت بود تار ربابم

چه می‌خواهی از اين حال خرابم

تو که با ما سر ياری نداری

چرا هر نيمه شب آيی به خوابم

پرند شوشتری، ز گل نازکتری، نديده بودم، حالا ديدم

اگر مستم، من از عشق تو مستم

بيا بنشين که دل بردی ز دستم

پرند شوشتری، ز گل نازکتری، نديده بودم، حالا ديدم

سلام،

در سال ۱۳۵۴ کنسرتی با تارنوازی استاد محمدرضا لطفی و تنبک آقای فرهنگ فر و صدای رسای جناب شجريان اجرا شد و از جمله اجراهای آن غزلی از حضرت حافظ بود که در راست پنجگاه عرضه شد و بعدها آلبوم منتشر شده از اين کنسرت نيز راست پنجگاه نام گرفت. شعر اصلی این اثر فاخر را تقدیمتان می کنم:

در ازل، پرتو حسنت ز تجلی دم زد

عشق پيدا شد و اتش به همه عالم زد

جلوه‌ای کرد رخت، ديد ملک عشق نداشت

عين آتش شد از اين غيرت و بر آدم زد

عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد

برق غيرت بدرخشيد و جهان بر هم زد

مدعی خواست بيايد به تماشاگه راز

دست غيب آمد و بر سينه نامحرم زد

ديگران قرعه قسمت همه بر عيش زدند

دل غمديده ما بود که هم بر غم زد

جان علوی هوس چاه زنخدان تو داشت

دست در حلقه آن زلف خم اندر خم زد

حافظ آن روز، طربنامه عشق تو نوشت

که قلم بر سر اسباب دل خرم زد  **

** اين بيت در آواز نيامده است.

سلام،

در آلبوم فاخر بی‌ تو به سر نمی‌شود که محصول اجرای چند کنسرت استاد شجريان و همراهانش در أمريکای شمالی است، غزلی از حضرت مولانا در دستگاه نوا اجرا شده است که با همخوانی هنرمندانه همايون نيز همراه بوده است. اين اثر را تقديمتان می‌کنم:

با من صنما دل، يکدله کن

گر سر ننهم، آنگه گله کن

مجنون شده‌ام، از بهر خدا

زان زلف خوشت، يک سلسله کن

سی پاره به کف در چله شکست

سی پاره منم، ترک چله کن

مجهول مرو، با غول مرو

زنهار سفر با قافله کن  **

ای مطرب دل زان نغمه خوش

اين مغز مرا پرمشغله کن

ای زهره و مه زان شعله رو

رو چشم مرا پر مشعله کن

ای موسی جان، چوپان شده‌ای

بر طور برآ، ترک گله کن

نعلين ز دو پا، بيرون کن و رو

در دست طوی، با آبله کن  **

تکيه‌گه تو، حق شد نه عصا

انداز عصا، آن را يله کن  **

فرعون هوا، چون شد حيوان

در گردن او، رو زنگله کن  **

** اين ابيات در آواز نيامده است.

سلام،

در آلبوم بی تو به سر نمی شود که از تجربه‌های موفق همراهی استاد شجريان با گروه ۳ نفره نوازندگان و همخوانی فرزندش محسوب می شود، غزلی عرفانی از عطار نيشابوری در بيات کرد اجرا شده، که تقديم می‌کنم:

ره ميخانه و مسجد کدام است

که هر دو بر من مسکين، حرام است

نه در مسجد گذارندم که رند است

نه در ميخانه، کاين خمار، خام است

ميان مسجد و ميخانه، راهی است

بجوييد ای عزيزان، کاين کدامست

به ميخانه امامی مست، خفته است

نمی‌دانم که آن بت را چه نام است

مرا کعبه، خرابات است امروز

حريفم قاضی و ساقی، امام است

برو عطار کاو خود می شناسد

که سرور کيست، سرگردان کدام است